Blindengeleide
Itility steunt een voor IT begrippen ongewoon project: het opleiden van een blindengeleidehond. Daarom werd naarstig gezocht naar een geschikte hond voor deze aartsmoeilijke opdracht.
Het belangrijkste aspect van het traject is het selecteren van een geschikte pup. De lat ligt erg hoog: de hond moet evenwichtig zijn, in alle omstandigheden stressbestendigheid tonen en beslissingen voor de baas nemen tijdens het geleide werk. Daarbij hoort ook het weigeren van bevelen als de veiligheid in het gedrang komt. Als je het over dit type hond hebt, kom je vanzelf bij Toos en Bert terecht.



Op 5 oktober kwam de Labrador pup met de toepasselijke naam Chef naar Stevensweert, zijn thuishaven voor de komende twee jaar. Wat tijdens de selectie naar boven kwam lijkt door de praktijk bevestigd te worden. Chef is nergens van onder de indruk en heeft zich snel aan de nieuwe situatie aangepast. De beruchte “eerste nacht” verliep geruisloos, evenals de kennismaking met de vele dieren in zijn nieuwe thuis. Ook de katten namen de nieuwkomer gelaten op de koop toe.
De weg is nog lang, maar het ziet er veelbelovend uit. Als het goed is, zal Chef binnen twee jaar fungeren als de ogen van een blinde.
Wordt dus vervolgd….
De eerste externe socialisatie verliep probleemloos. Momenteel is het station van Roermond wegens werken een grote speeltuin. Verkeer, werktuigen, treinen, trappen en liften maken geen indruk en worden rustig verwerkt.
De laatste ogenblikken bij moeder..
Volgende grote test: het vuurwerk op oudejaarsavond. Voor Chef geen probleem: hij ging er tustug bij zitten om het gedoe op het gemak te bijken.
Geen betere gelegenheid voor het wennen aan visuele en auditieve prikkels dan een carnaval optocht. Onze bikkel doorstond de test probleemloos. Uit verveling dan maar een blijf oefeningentje van gemaakt. 
Het werk in het harnas is begonnen! Omdat Chef initieel geleerd heeft niet te trekken aan de leiband, moest hij leren trekken in het geleidetuig. Dit heeft wat moeite gekost, maar nu trekt Chef netjes wanneer dat nodig is. Volgend probleem: het markeren van niveauverschillen. Dit gaat bijna probleemloos, blijven oefenen is de boodschap.
Positief is wel dat als we een obstakel naderen, Chef instinctief de breedste doorgang kiest. Dit maakt het leren omschrijden van obstakels makkelijker. Als dit er eenmaal in zit, wordt gewerkt op het inschatten van hoogtes.
De laatste fase is aangebroken: het kennismaken met de toekomstige baas en het leren samenwerking. Een kandidaat heeft is aangemeld; nu moeten we aan de bak om de klik tussen mens en hond te laten lukken. Wordt vervolgd.
Het klikt! Zonder snoepjes als beloning, maar door te spelen, knuffelen en te werken middels basis gehoorzaamheidsoefeningen. Hier zijn we onbevangen ingestapt, zonder tijdsdruk. Deze insteek heeft het leren samenwerken tijdens het geleidewerk enorm gestimuleerd. Vanaf dan werd ik een bevoorrecht getuige: ik zag hoe Chef recht het hart van dit gezin instormde en pessimisme veranderde in optimisme. Verbaasd keek ik naar de snelheid waarmee het probleemoplossend vermogen van Christine en Chef groeide. Ik werd geraakt door de zorgzaamheid waarmee mens en dier met elkaar omgingen; het liet mij toe snel -letterlijk en figuurlijk- afstand te nemen. Na een medische controle bij de toekomstige dierenarts en nog een pittig traject, worden Christine en Chef goed voor de dienst bevonden. Op 8 juni vindt het heugelijke feit plaats: Chef maakt vanaf vandaag deel uit van het gezin van Christine. Voor mij een pijnlijke dag, maar de ervaring van de overdracht maakt veel goed en verzacht de pijn.
Hondenschool Natte Neuzen
Sterk in maatwerk